Kırk yıl aynı okulun sıralarında ders anlatan bir çift, eylül sonunda Denizli’deki lojmanı bırakıyor. Oğulları İstanbul’da, kızları yılın bir bölümünü İzmir’de geçiriyor. Karar, “büyükşehre yerleşelim” diye çıkmıyor. Karar, “torun okul çıkışında bizde kalsın, hastane randevusu yalnız gidilmesin” diye çıkıyor. Eşya bu kararın en sessiz tarafı. Sessiz, çünkü her parça bir yılın izini taşıyor. Kozcuoğlu Nakliyat A.Ş. ekibi, bu yüzden listeyi oda oda değil, “kalacak, gidecek, kızın yanında duracak” diye üçe ayırıyor.
Lojmandan çıkanlar, lojmanda kalanlar
Lojman demirbaşı götürülmez. Kurumun dolabı, perdesi ve ankastre ocağı yerinde kalır. Gidecek olanlar, çiftin kendi aldığı yatak, kitaplık, dikiş makinesi ve salon takımıdır. Duvar saati de gidecektir. Saat, ilk atandıkları yılın hediyesidir. Kozcuoğlu Nakliyat keşfinde bu saat “kırılgan, elde taşınacak” diye işaretleniyor. Koliye girmiyor. Aynı işaret, içinde tebeşir kutusu ve eski karne örnekleri duran tahta çekmeceye de konuyor. Çekmece müze değeri taşımaz. Taşır, çünkü içi yılların notudur.
Ayıklama iki pazar sürüyor. Komşulara verilen tencere, kırtasiyeye bırakılan fazla kitap, tamir edilmeyecek radyo. Hacim düşünce araç küçülüyor, ücret de onunla iniyor. Çift, “hepsini götürelim, orada ayıklarız” demiyor. İstanbul dairesi lojmandan dar. Dar eve geniş eşya sığdırmak, ikinci bir masraf ve daha çok yorgunluk demek.
Tuzla’daki oğul evi
Oğul, Anadolu Yakası’nda, işine yakın bir sitede oturuyor. Anne ve baba için tutulan daire iki blok ötede, asansörlü ve hastane servisine yürüme mesafesinde. Site, hafta içi sabah taşımaya izin veriyor. Öğleden sonra okul servisleri aynı kapıyı kullanıyor. Bu saat, emekli çift için de uygun. Öğleden sonra ikisi de dinlenmek istiyor.
Tuzla Evden Eve Nakliyat günü kısa tutuluyor. Yatak, ilaç dolabı, mutfak kasası ve televizyon ilk turda iniyor. Kitaplık kurulumu öğleden sonraya, asansör boşaldıktan sonra hole taşmadan yapılıyor. Akşam çift, yeni evde çay demliyor. Bütün kutular açılmıyor. Açılanlar, geceyi mümkün kılanlar. Kozcuoğlu Nakliyat, bu sırayı keşifte “ilk gece listesi” diye yazdığını söylüyor. Liste yoksa ekip her kutuyu aynı önemde taşır, aile ise yatağı akşam 22.00’de arar.
İzmir’e giden sandık
Kız, İzmir’de küçük bir dairede kalıyor. Annenin dikiş makinesi ve bir kısmı kışlık tekstil oraya gidecek. Çünkü anne, kışın bir ayını kızında geçiriyor. Bu parçalar İstanbul’daki yeni eve hiç girmeyecek. Denizli’den ayrılan araçta iki yön var: asıl yük oğulun sitesine, ayrı sandık ise Ege’ye.
İstanbul İzmir Evden Eve Nakliyat planında bu sandık ayrı sayılıyor. İçinde makine, kumaş torbaları ve kırılacak bir ütü var. Ütü suyu boşaltılmış, makine sabitlenmiş. Kozcuoğlu Nakliyat, sandığı ev kolileriyle karıştırmadığını, İzmir tesliminde aynı sayımla kapattığını belirtiyor. Kız, sandığı akşam açtığında eksik bir top kumaş aramıyor. Aramamak, bu taşınmanın sessiz başarısı.
Ümraniye’deki hastane hattı neden elendi?
Çift, daire bakarken ikinci bir seçeneği de gezmiş. İç kesimde, hastane ve metroya yakın, daha geniş bir daire. Kira uygun. Ama oğulun eviyle arada uzun bir aktarma var. Torun, haftada üç gün babaannede kalacak. Aktarma, bu ritmi yorar.
Ümraniye Evden Eve Nakliyat imkânı bu daire için de konuşulmuş, keşif bile yapılmış. Sonra aile vazgeçiyor. Vazgeçilen keşif boşa gitmiyor. Kozcuoğlu Nakliyat, iki adresi aynı gün ölçtüğü için “hangisi asansörlü, hangisi dar koridor” farkını kâğıtta gösteriyor. Karar duygusal değil, ölçülü oluyor. Tutan daire, toruna yakın olan. Geniş olan duruyor.
Üsküdar’daki kontrol muayenesi
Babanın göğüs hastalıkları kontrolü, boğaz hattına yakın bir hastanede. Üç ayda bir gidilecek. Bu yüzden çift, “eşyanın bir kısmını orada, tanıdıkta bırakalım” diye düşünmüş. Tanıdık kabul etmiyor, ev küçük. Doğru olan da bu. Eşya tanıdık evinde asılı kalmasın.
Üsküdar Evden Eve Nakliyat ihtiyacı bu yüzden doğmuyor. Doğmayan ihtiyaç da yazılsın ki aile sonra “keşke bir valiz bıraksaydık” demesin. Kozcuoğlu Nakliyat, muayene günleri için eşya bırakmayı değil, kişisel bir çanta hazırlamayı öneriyor. Çantada rapor, ilaç ve bir gecelik var. Çanta koliye girmez. Her şehirler arası parçada olduğu gibi elde gider. Üsküdar’a taşınmak gerekmiyor. Randevuya gitmek yetiyor.
İlaç, evrak, gözlük
Emekli taşınmasında en çok kaybolan şey mobilya değil, küçük ve hayati olandır. Tansiyon ilacı, gözlük, kimlik fotokopisi, banka şifre kâğıdı, gözlüklerin yedek sapı. Bunlar ayrı bir poşette, oğlun arabasında. Koli numarası almıyor. Kozcuoğlu Nakliyat ekibi, kapıdan girerken bu poşeti soruyor. Poşet kolideyse çıkarıyor. Bu soru, ekspertiz formunun son satırı.
Mutfakta da benzer bir ayrım var. Açık baharat ve sıvı deterjan kamyona binmiyor. Kapağı sağlam kuru gıdalar biniyor. Buzdolabı bir gece önce boşaltılıp fişi çekiliyor. İçeride unutulan bir kap yoğurt, yeni evde koku olarak geri döner. Çift, bunu Denizli’de son akşam hallediyor.
İlk hafta temposu
Pazartesi yatak ve mutfak. Salı banyo dolabı ve ilaç rafı. Çarşamba kitaplık, ama bütün raflar değil. Perşembe torun geliyor, o gün koli açılmıyor. Cuma dikiş köşesi kuruluyor. Bu tempo, “üç günde ev biter” yarışı değil. İki kişinin belini koruyan bir sıra. Kozcuoğlu Nakliyat, montajı pazartesi sabahıyla sınırladığını, kitaplığın perşembe günü ikinci bir ekip gerektirmediğini baştan söylemiş. İkinci ekip olsaydı ücret de ikinci kez yazılacaktı.
Komşu ve yönetim
Yeni sitede yönetici, plakayı ve saati önceden istemiş. Oğul bu yazışmayı babasının yerine yapıyor. Anne, kapıya küçük bir not asıyor: “Bu hafta taşınıyoruz, asansör sabah meşgul.” Not, zorunlu değil. Ama alt kattaki bebekli aile öğleden önce uyarıldığı için öğleden sonra teşekkür ediyor. Teşekkür, aidat kadar taşınmanın parçası olabiliyor.
Denizli’de kalan tek şey adres değil. Mahalle, fırın, eski öğretmenler odası. Çift, bunu eşyayla telafi etmiyor. Haftada bir eski okulu aramak yetiyor. Eşya ise yeni dairenin ölçüsüne göre seçilmiş. Fazlası İzmir’deki sandıkta, eksiği zaten lojmanındı.
Ne işe yaradı?
Üçe bölünmüş liste. İlk gece için ayrı koli. İlaç poşetinin kamyona binmemesi. Vazgeçilen adresin bile ölçülmüş olması. Kızın sandığının ayrı sayılması. Kozcuoğlu Nakliyat A.Ş., bu beş maddeyi ücretsiz ekspertizde yazıp teslimde aynı kâğıtla kapattığını belirtiyor.
Emekli çiftin yeni evinde duvar saati çalışıyor. Tebeşir kutusu çekmecede. Torun perşembe günü geliyor ve koli dağının içinden geçmiyor, çünkü dağ perşembeye bırakılmamış. Taşınmak, bütün hayatı bir günde değiştirmek değil. Hayatın yürüyen kısmını yerinde tutmaktır.
Bir ay sonra Denizli’deki eski komşu arıyor. “Evi özlediniz mi?” diye soruyor. Anne, saatin yeni duvarda da aynı sesi çıkardığını söylüyor. Özlem duruyor, dağınıklık durmuyor. İlaçlar rafta, raporlar poşette, dikiş makinesi kızının yanında. Kozcuoğlu Nakliyat’ın üçe böldüğü liste, bu telefonun cevabını vermiş oluyor: giden gitti, kalan kaldı, karışan bir şey yok.
Evden Eve Nakliyat Tuzla & Üsküdar - Kozcuoğlu
Bunlar da ilginizi çekebilir
Yorumlar
