Bildiğimiz gibi misafir olduğumuz bu dünya her günü her saati bizim için bir imtihan kâh ızdırabla, kâh adı üstünde
Kahkahayla.
Düşünce kalitemiz yükseldikçe antibiyotik gibi olaylara karşı direncimiz çoğalırken yıkılmaz olur ayakta kalırız alıcı değil verici oluruz.
Çınar ağacı gibi oluruz gölgemizde olur bizim ve o gölgede sevenlerini, dostlarını barındırır çınar ağacı. Bağrında serinletir, serinletirken sevindirir gülümsetir çınar ağacı.
Çınar ağacı gibi olmalı insan, başı göğe dik ama dalları ile yere bir o kadar eğik saran sarmalayan sahip çıkan koruyan. Sevgisi yanı başındaki çeşmesi olmalı her daim gürül, gürül coşan inanmalı insan bu sevgi çemberinde, güneş bile bir alıp bir verirken gölgesini, hiç dinmeyecek gibi akan sevgi çeşmesinin, yarın dinecekmiş gibi kıymetini bilmeli insan. Sevdiğinin kıymeti bilmeli.
Nasıl dayanıyorsa çınar rüzgâra karşı, nasıl kıymetliyse çeşmenin suyu, nasıl tutunuyorsa dallar gövdesine, öyle tutunmalı insan yaşama ve sevgisine.
Nasıl titriyorsa yapraklar dallara karşı, titremeli insan yaratıcısına, sevdiğine dostlarına karşı.
Titretmemeli.
Değerini bilmeli insan nefesi gibi, çınar ağacının gölgesini.